اصل کار و ویژگی های هسته یکسو کننده های ولتاژ بالا

یکسوکننده‌های ولتاژ بالا بر اساس رسانایی یک طرفه دیودها به یکسوسازی می‌رسند، و به جریان اجازه می‌دهند از آند به کاتد جریان یابد و در عین حال از جریان معکوس جلوگیری می‌کند، بنابراین AC به DC تبدیل می‌شود.

ولتاژ شکست معکوس بالا حیاتی‌ترین مشخصه یکسوکننده‌های ولتاژ بالا است که معمولاً VR، VRRM یا VRWM نامیده می‌شوند، با مقادیری که معمولاً از صدها تا هزاران ولت یا حتی بیشتر متغیر است. هنگام انتخاب یکسوکننده ولتاژ بالا، ولتاژ عملیاتی معمولی سیستم نباید کمتر از 70-80٪ ولتاژ نامی باشد، با حاشیه حداقل 20-30٪. مقادیر پیک برای ولتاژهای گذرا مانند نوسانات و اضافه ولتاژها نیز باید ارزیابی شوند.

پارامترهای کلیدی شامل حداکثر ولتاژ معکوس پیک قابل تکرار (VRRM/VRWM/VR)، که نشانگر اولیه است. میانگین جریان اصلاح شده رو به جلو (IF(AV))، ​​که نشان دهنده قابلیت جابجایی جریان پیوسته در شرایط حرارتی مشخص است. افت ولتاژ رو به جلو (VF)، معمولاً بین 1 ولت و 3 ولت، بر تلفات هدایت و راندمان تأثیر می گذارد. جریان نشتی معکوس (IR)، یک پارامتر حیاتی به ویژه در شرایط دمای بالا و ولتاژ بالا، که بر اتلاف توان ساکن و پایداری حرارتی تأثیر می‌گذارد. زمان بازیابی معکوس (trr)، به دلیل نیاز به لایه‌های ذاتی داخلی ضخیم‌تر یا مناطق رانش برای دستیابی به ولتاژ شکست بالا، که منجر به یک زمان بازیابی معکوس معمولاً طولانی‌تر می‌شود، که در کاربردهای فرکانس-بالا نیاز به توجه دارد. و -جریان نوسانی پیک تکراری (IFSM) که نشان دهنده توانایی مقاومت در برابر اضافه بارهای کوتاه است.

در مقایسه با دیودهای معمولی، یکسوکننده‌های ولتاژ بالا{0} دارای ساختارهای داخلی ویژه (مانند ساختارهای پین) برای دستیابی به ولتاژ شکست بالا هستند که در نتیجه معمولاً زمان‌های بازیابی معکوس طولانی‌تر و نیازمندی‌های مدیریت توان بیشتر است. بنابراین، آنها نیازهای بالاتری برای طراحی حرارتی دارند و اغلب از بسته بندی فلزی استفاده می کنند.